چرا دوربین های بدون آینه را به DSLR ترجیح می دهم؟

در اولین سفرم به تایپه برای تهیه گزارش از نمایشگاه کامپیوتکس ۲۰۱۴، دوربین کانن 60D به همراه یک لنز عالی سیگما و لپ تاپ را با خودم در کوله پشتی به همراه داشتم. پس از سه سال داشتن دوربین 60D احساس کردم وقت آن رسیده تا دوربینم را با یک مدل فول فریم جایگزین کنم و به همین خاطر قصد داشتم حتما به خیابان دوربین (جایی شبیه خیابان جمهوری ایران برای علاقمندان به دوربین) سر بزنم. با این حال این سفر به خرید یک دوربین بدون آینه کوچک و جمع و جور ختم شد! چه اتفاقی اتفاد که تصمیم من به کلی تغییر کرد؟

برای عکسای و تهیه گزارش از نمایشگاه بزرگی همچون کامپیوتکس ۲۰۱۴ باید دوربینی خوب به همراه داشت و دوربین کانن 60D و لینز سیگمای 17-70 میلیمتر با دیافراگم f2.8-4 به خوبی میتوانست نیاز های من را برآورده کند. اما وزن بالای این دوربین (در کنار دیگر تجهیزاتی که به همراه داشتم) باعث شد تا تنها پس از مدتی گشت و گذار میان غرفه ها، حسابی خسته شده و نیاز به استراحت پیدا کنم. نکته ای که برایم عجیب بود این مسئله بود که بسیاری از خبرنگاران کشور های دیگر اغلب یک دوربین کوچک بدون آینه به همراه داشتند و کمتر کسی یک DSLR بزرگ و حجیم با خودش حمل می کرد.

به همین خاطر فکر کردم شاید من اصلا نباید به سراغ یک DSLR فول فریم بروم. دوربینی که قطعا وزن بیشتری هم دارد! یک دوربین سبک تر با کیفیت خوب می تواند خیلی بیشتر مرا خوشحال کند تا یک دوربین DSLR بزرگ و سنگین دیگر! پس تصمیم گرفتم در میان دوربین های بدون آینه جستجو کرده و ببینم چه انتخاب هایی در آن گروه از دوربین ها پیش رو دارم. پس از جستجو در میان سایت های مختلف و با توجه به بودجه ای که داشتم، دل را به دریا زده و به سراغ یک محصول خوش قیمت به همراه دو لنز رفتم. دوربین فوجی فیلم X-M1 به همراه لنز پیشفرض و لنز ۲۷ میلیمتری f2.8. این دوربین یکی از اولین دوربین های با قیمت پایین فوجی فیلم مجهز به سنسور های خوش نام سری X به شمار آمده و با آنکه ظاهری جالب و کلاسیک دارد، اما فاقد منظره یاب بوده (که یک ویژگی حیاتی به شمار می آید) و از ارگونومی عالی همچون دوربین های DSLR برخوردار نیست. دوربین فوجی فیلم X-M1 یک بدون آینه مبتدی است و من بسیار آن را دوست دارم!

دوربین mirrorless

دوربین سونی Alpha NEX 6، بازار قدیم یزد

چرا دوربین بدون آینه؟

بهترین ویژگی این دوربین ها وزن سبک آن ها است و این همان چیزی است که به دنبالش هستم. حالا می توانم ساعت ها یک دوربین با کیفیت را همراه داشته باشم، بدون آنکه از وزن آن خسته شوم. سنسور دوربین هم اندازه سنسور یک دوربین DSLR (اندازه APS-C) بوده و سیستم پردازش تصویر نیز آنقدر هوشمند عمل می کند که بتواند عکس هایی با کیفیت عالی (حتی بهتر از خیلی DSLR های موجود در بازار) ثبت کند. لنز های متعدد برای این دوربین موجود بوده و وجود امکانات عکاسی دستی نیز سطح انعطاف پذیری در استفاده از این دوربین ها را افزایش میدهد.

کوچک بودن دوربین در بسیاری مواقع خود می تواند نقطه قوت باشد. در ایران و مکان های عمومی، استفاده از دوربین های بزرگ حساسیت بر انگیز است و می تواند اطرافیان را عصبی کرده یا در آنها احساس خطر ایجاد کند (البته همه جای ایران چنین وضعیتی وجود ندارد). ابعاد کوچک دوربین بدون آینه به من کمک میکند تا بدون ایجاد حساسیت خاط در بین مردم، به عکاسی از سوژه ها بپردازم.

محدودیت های دوربین های بدون آینه

بسیاری از دوربین های بدون آینه (به خصوص نمونه های ارزان قیمت و میان قیمت) دارای ارگونومی ضعیفتری در مقایسه با دوربین های DSLR بوده و در اصطلاح چندان خوش دست نیستند. ابعاد کوچک بدنه باعث می ود تا سازنده نتواند با خیال راحت دکمه ها و کنترل های مورد نیاز برای استفاده را روی دوربین و با فاصله ای مناسب از هم قرار دهد و برخی از تنظیمات و امکانات درون منو های تو در تو قرار دارند که باعث می شود دسترسی به آنها مشکل تر شود.

مسئله مهم دوم در رابطه با دوربین های بدون آینه عمر باتری پایین تر آنها در مقایسه با دوربین های DSLR است. دوربین های DSLR اغلب دارای منظره یاب نوری هستند که توان مصرفی بسیار جزیی دارد. دوربین کانن 60D من حتی پس از سه سال استفاده همچنان می تواند با یک بار شارژ هزار عکس ثبت کند. اما فوجی فیلم X-M1 بدون آینه، نمیتواند با یک بار شارژ حتی نیمی از این تعداد را ثبت کند (در گزارش نمایشگاه CES 2016 باتری دوربین حتی نمی توانست برای یک روز دوام آورد!). دوربین های بدون آینه مجهز به منظره یاب نیز از نوع الکترونیکی آن بهره می برند که باز هم مصرف باتری بیشتری در مقایسه با یک نمونه اپتیکال دارند. به همین خاطر توصیه می شود که دارندگان دوربین های بدون آینه حتما باتری اضافی به همراه داشته باشند.

در بخش قبل گفتم که اندازه کوچک دوربین های بدون آینه مزیت هایی دارد. اما در عین حال این کوچک بودن ممکن است دردسر ساز هم شود! هنوز بسیاری از مردم عقلشان به چشمشان است و هر چه دوربین بزرگتر باشد، تصور می شود که شخص عکاس هم حرفه ای تر است. ای مسئله برای من زمانی اتفاق افتاد که به نشست های خبری می رفتم و کاملا می توانستم حس کنم که نوع نگاه ها با زمانی که دوربین کانن 60D را در اختیار داشتم کاملا فرق کرده است! حالا برخی از افراد به چشم یک آماتور که با یک دوربین کوچک میخواهد فقط چند تا عکس از برنامه داشته باشد تا کارش راه بیفتد به من نگاه می کردند!

دوربین mirrorless

دوربین بدون آینه سونی Alpha NEX-6

دوربین بعدی من چه خواهد بود؟

بدون شک برای دوربین های آينده خودم حتما به سراغ دوربین های بدون آینه خواهد رفت. با آنکه دوربین های DSLR بسیار خوش دست هستند و مزایای مختلفی دارند، اما برای من که به دنبال محصولی جمع و جور و سبک و با کیفیت هستم، یک دوربین بدون آینه بهترین انتخاب است. اما برای دوربین بعدی حتما به سرغ مدلی خواهم رفت که منظره یاب داشته باشد. این محصولات شگفت انگیز هر روزه در حال پیشرفت هستند و حتی امروزه دوربین سونی Alpha 7 II r با سنسور فول فریم در رده بهترین ها قرار می گیرد. انتخاب من برای دوربین بعدی قطعا از میان محصولات فوجی فیلم و سونی (مدل های فول فریم) خواهد بود.

اگر به دوربین های بدون آینه علاقمندید می توانید بررسی دوربین های فوجی فیلم X-M1 و سونی Alpha NEX-6 که در سایت سخت افزار منتشر شده است را بخوانید:

بررسی دوربین فوجی فیلم X-M1

بررسی دوربین سونی Alpha NEX-6

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *